Heel de kwestie begon toen in 2003 in Vlaanderen enkele jeugdorganisaties voor de rechter werden gesleept door de Vereniging van Vlaamse Reisbureaus. De reisbureauwetgeving van 1965 voorziet immers dat ‘jeugdorganisaties zijn vrijgesteld voor zover zij reizen organiseren of verkopen aan hun eigen aangesloten leden’. Dat bleek voor heel wat interpretatie vatbaar. Onder andere het gratis verlenen van het lidmaatschap bij inschrijving van kinderen en jongeren voor een jeugdvakantie bleek in de rechtspraak niet te kunnen. Zelfs organisaties die een lidgeld vroegen, maar daar bvb. enkel een verzekeringspremie voor dat lid mee dekten kwamen in die redenering in het vizier van de aanklagers.

Sinds 1 juli 2002 konden verenigingen in Vlaanderen al op hun twee oren slapen: kampen, weekends, vormingsreizen, groepsuitstappen, jeugdvakanties… het kan allemaal zonder reisbureaulicentie voor zowel de landelijke jeugdorganisaties, lokale en provinciale jeugdwerkverenigingen als alle andere verenigingen van het sociaal-cultureel werk voor zover zij geen winst nastreven wanneer ze die reizen organiseren.

Restte Brussel. Toerisme is in de loop van de vele staatshervormingen een gewestelijke aangelegenheid geworden en deze expliciete aanpassing moest dus ook bij ons in het Brussels Gewest nog gebeuren. Reeds tijdens de vorige legislatuur startten daarvoor reeds de voorbereidingen. Toch duurde het tot 2005 voor een eerste voorstel het licht kon zien: sommige politici waren bijzonder argwanend, de regeling moest in Brussel ook van toepassing kunnen zijn op Franstalige organisaties die een heel ander statuut hebben dan de Vlaamse én er moest een regeling komen die ook van toepassing kon zijn op allerlei andere socio-culturele verenigingen dan het jeugdwerk.

Nu is het dan eindelijk zover. Het Brussels Parlement keurde het ingediende voorstel goed en u heeft weeral een zorg minder als u erop uittrekt.

De ordonnantie vindt u hier.