Het voormalig bus- en tramdepot van De Lijn in Kuregem staat er sinds 2001 leeg en verlaten bij. Plannen om er een ambitieus stadsvernieuwingsproject uit te bouwen dat tegelijk een hefboom zou zijn voor dat deel van de wijk én een Brusselse uitstraling zou hebben, bleven tot nog toe onuitgevoerd wegens getouwtrek rond de hoge kosten voor sanering en veel vragen rond financiering en verantwoordelijkheden tussen verschillende Brusselse en Vlaamse overheden. Daar kwam 2 jaar geleden eindelijk verandering in. Onder meer na aandringen van Walter (toen nog in het Vlaams Parlement), besliste de Vlaamse regering het terrein te saneren en werd een verkoopsovereenkomst afgesloten met de Brusselse Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappij. Intussen loopt de sanering van het terrein naar zijn einde en zal het depot eindelijk overgaan in handen van de GOMB. Waarna met de ontwikkeling van de site kan worden begonnen.

17.000m² gebouwen, 30.000m² met de omliggende huizenblokken erbij: het gaat hier over een immense oppervlakte in het hart van Kuregem en het is een ongelooflijke kans om deze wijk een ‘boost’ van leefbaarheid te geven! Tewerkstelling, onderwijs, betaalbare huisvesting, handel… de noden in de wijk zijn enorm!

Walter is van mening dat de ontwikkeling van de site zonder meer een gedeelde verantwoordelijkheid is van verschillende overheden. Naast het Brussels Gewest is dat in de eerste plaats ook de Vlaamse Gemeenschap. Omdat het hier over een Vlaamse erfenis gaat, maar ook omdat Kuregem smeekt om extra inspanningen en vele daarvan –onder andere op het vlak van opleiding- tot de bevoegdheden van beide gemeenschappen behoren.

Vlaanderen en de VGC misten echter jammer genoeg reeds in 2002 een historische kans om op het terrein met Vlaamse middelen een ambitieus project met sociale, woon- en economische functies te realiseren. Dit ondanks het uitstekende voorbereidende werk dat daarrond op het terrein reeds was gebeurd: men had een beloftevol en kant en klaar project. Onduidelijkheid over de samenwerking tussen de gemeente, het gewest en de VGC én de privé-sector en de sanering die nog niet rond was deden het dossier echter afspringen.

Intussen heeft Vlaanderen voor het eerst sinds lang opnieuw ettelijke miljoenen Euro ter beschikking voor dit soort stadsvernieuwingsprojecten, waar ook de VGC als bevoorrechte Brusselse partner beroep op kan doen. Opnieuw is de voorwaarde echter dat het om een uitgebalanceerd project gaat dat gedragen wordt door een sterk partnerschap tussen het gewest, de gemeente en de gemeenschappen. Door Walter gevraagd naar haar intenties gaf Collegelid Grouwels, in de VGC bevoegd voor stedenbeleid, aan dat net dat laatste nog steeds niet ver genoeg gevorderd is om op korte termijn beroep te kunnen doen op de beschikbare Vlaamse middelen: het overleg tussen VGC, GOMB, de gemeente Anderlecht etc. is sinds 2002 zo goed als stilgevallen. Het Collegelid beloofde wel om naar volgend jaar toe te onderzoeken of een voldragen project mogelijk was.

Tegelijkertijd zou de GOMB eindelijk ook zélf initiatief hebben genomen en een eerste herbestemmingsdossier hebben ingediend bij de gemeente Anderlecht. Evenwel zonder hierbij de VGC of de Vlaamse Gemeenschap te betrekken…

Walter’s conclusie: hoog tijd voor overleg tussen alle partners! Hij gaat alvast door met lastige vragen stellen in de Anderlechtse gemeenteraad en het Brussels Parlement. Wordt vervolgd!